Rozdział 7
Weszliśmy do sklepu i kupiliśmy potrzebne nam rzeczy, wracając obmyślałyśmy jak ich zwabić do domu i wyrobić się w czasie. Kiedy doszliśmy Weronika sprawdziła czy drzwi nadal są otwarte, kiwnęła głową na znak że ,, tak ,, i bez dłuższego zastanowienia wzięłyśmy się do dzieła jedna z nas robiła przekąski a druga przygotowywała ogród na przyjście chłopaków. Byłyśmy już zmęczone tą ciągłą pracą więc usiadłyśmy na kanapie, podchodząc do niej wyjęłam z kieszeni telefon aby sprawdzić która jest godzina, bardzo mnie to zszokowało:-O Jezu! jest już 17?!-
-Co?!
-Koniec tego odpoczynku musimy dokończyć naszą pracę!- krzyknęłam i szybkim ruchem wróciłam z nią do ogrodu kiedy Wera dostała sms'a od Charliego:
od: Charluś
Hej właśnie wracamy i jesteśmy koło lodziarni
przed skateparkiem,
chcecie przyjść do nas?
-Omg! Mamy problem oni zaraz tu będą- powiedziała a my na szczęście szybko się uwinęłyśmy i czekałyśmy na nich. Wtedy wpadłam na pomysł jak ich tu ściągnąć szybciej
wzięłam komórkę i zadzwoniłam do...
~Leo~
Razem z moim przyjacielem wracaliśmy z parku i napisaliśmy do dziewczyn czy nie chcą się z nami spotkać kiedy usłyszałem mój dzwonek w telefonie zobaczyłem że to była Tini więc odebrałem
i dałem na głośno mówiący:
-Hej, macie czas żeby się z nami spodkać?- zapytałem
-Leo... Leo... pomocy, proszę...- powiedziała zdyszana i z załamanym głosem a w tle było słychać wrzaski i tłuczenie rzeczy byłem przerażony
-Co boże co tam się dzieje?!- zapytałem ponownie bałem się o nią
-Leo, szłam z Weroniką pod wasz dom kiedy ktoś był w środku myślałyśmy że to wy a to był porywacz on... on... demoluje wasz dom a Weronika z nią jest coraz gorzej proszę Leo pom....- nie zdążyła dokończyć gdyż ktoś zabrał jej telefon i się rozłączył
-Stary biegniemy do domu nie wiadomo co tam się dzieje!- krzyknął Charlie
-Szybko!!!!
Biegliśmy co sił w nogach kiedy Charlie powiedział że strasznie boi się o Weronikę tak samo jak ja o Martynę. Kiedy byliśmy na miejscu weszliśmy do domu to co zobaczyliśmy zwaliło nas z nóg...
Dom był cały w jednym kawałku co nas zdziwiło, przeszukaliśmy cały dom i wszystko było na miejscu i poszliśmy do ogrodu naszym oczom ukazało się przyjęcie:
zauważyliśmy w oddali dziewczyny huśtające się na huśtawce i śmiejące się z nas podeszliśmy do nich a kiedy one wstały Charlie mocno przytulił Weronikę co ona odwzajemniła a ja na to:
-Co to miało być do jasnej cholery?!- byłem wściekły i zszokowany tym co zaszło
-Po prostu to miała być taka niespodzianka dla was, i widać że się udała- powiedziała ze śmiechem
-Niespodzianka?! dla nas? z jakiej okazji?- zapytał Charlie odklejając się od Weroniki
-Z okazji waszej przeprowadzki tutaj- byliśmy zaskoczeni i uradowani tym jak bardzo się postarały więc poszliśmy do ogniska, jedliśmy kiełbaski, śmialiśmy się, śpiewaliśmy tak do godziny 2,00 i nadal nie chciało nam się spać za to było bardzo nudno kiedy na pewien plan wpadła Weronika...

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz