byliśmy zaskoczeni i uradowani tym jak bardzo się postarały więc poszliśmy do ogniska, jedliśmy kiełbaski, śmialiśmy się, śpiewaliśmy tak do godziny 2,00 i nadal nie chciało nam się spać za to było bardzo nudno kiedy na pewien plan wpadła Weronika...
~Wera~
Było grubo po 2.00 w nocy o dziwo nikomu z nas nie przyszło do głowy abyśmy poszli spać, za to nudno było i musiałam coś na to zaradzić.
-Ej ludzie słuchajcie kto jest za tym żebyśmy zagrali w butelkę?-zapytałam każdy odpowiedział że tak, więc Charlie wziął z kuchni butelkę i ruszyliśmy w stronę pokoju gościnnego, wszyscy się rozsiedli i zaczęliśmy grę pierwsza kręciłam ja:
-Leo prawda czy wyzwanie?
-Prawda
-Czy gdyby Tili nie była by twoją siostrą a była by w tym samym wieku co ty umówił byś się z nią?
-Szczerze mówiąc to nie, nie wytrzymał bym chodzenia z tym potworem-dodał kiedy wszyscy parsknęli śmiechem
-Okej teraz ja kręcę- dodał i zakręcił butelką wypadło na Charliego
-Wiem że weźmiesz wyzwanie więc musisz oświadczyć się lampie za tobą
Ten wstał a kiedy podszedł uklęknął przed nią i wypowiedział te słowa:,, Najdroższa moja, kiedy ujrzałem blask twojej żarówki o mało nie oślepłem widząc jaka jesteś piękna, czy uczynisz mi ten zaszczyt i zostaniesz mą żoną,,? na co on wstał a podchodząc powiedział że się już ożeniła z żyrandolem w kuchni. Chłopak powtórzył czynność z butelką która wskazywała na Martynę
-Więc co wybierasz?
-Wyzwanie
-Masz iść do pokoju Leo, ubrać się w jego ciuchy i chodzić tak całą noc- powiedział z uśmieszem od ucha do ucha.
~Leo~
Podniosłem się z podłogi a za mną Tini i udaliśmy się do mojego pokoju gdzie dałem jej ubrania i wróciłem na swoje miejsce, na szczęście nie trzeba było długo czekać po 2 minutach była tu z powrotem:
jak na dziewczynę w moich ubraniach wyglądała ślicznie czułem jak na moich policzkach robiły się dwa duże rumieńce widziałem nawet kątem oka jak Charls zaczął mi się nie co przyglądać ale byłem zbyt skupiony na niej by co kolwiek zrobić.
-Woow, chyba powinienem dawać Ci częściej moje ciuchy.-dodałem na co ona się lekko zaśmiała i zarumieniła. Usiadła koło mnie i zakręciła butelką wypadło na Weronikę:
-Zapewne wyzwanie?- zapytała ją z przekonaniem
-Yhmm- kiwnęła głową
-Więc tak... musisz wyjść na zewnątrz i zrobić sobie zdjęcie z Charliem i jakąś przypadkową osobą.
Wszyscy wyszli z domu i szli spokojnie chodnikiem kiedy napotkaliśmy jakąś starszą panią, oni stanęli koło niej i cyknęli zdjęcie
-Oh wy małe szkrabiki, włóczycie się po nocach, może skusicie się na cukiereczka?
-Jasne, dziękujemy i dobranoc.
Po powrocie do domu byliśmy już przemęczeni i nie mieliśmy ochoty grać dalej ja z Charliem poszliśmy jeszcze na chwile do kuchni się na pić a kiedy się obejrzeliśmy dziewczyn z nami nie było, szukaliśmy ich po całym domu aż w końcu znaleźliśmy je w naszych pokojach Martyna spała u mnie a Weronika u Charliego, a my z racji tego iż nie chciało nam się iść do innych pokoi spaliśmy na podłodze.Hej kredeczki co tam u was, jak wakacje mijają? Mam nadzieję że rozdział się podoba i zostawicie mi miłe komentarze
KOMENTUJESZ = MOTYWUJESZ xD






















